Logo

Blog

BLOG: Mom to-be Kim Kötter

Kim Kötter is mede- eigenaresse van Miss Nederland en Miss Universe Germany, presentatrice en rijdt het hele land door voor presentaties. Regelmatig schuift ze aan als entertainment & lifestyle deskundige bij Goedemorgen Nederland en bij andere programma’s op radio en tv. Op dit moment prijst ze zich de gelukkigste vrouw van de wereld, want zij en haar grote liefde Jaap verwachten hun eerste kindje, een baby boy. Haar zwangerschap gaat niet zonder slag of stoot en is een ware rollercoaster. Op Prêt à Pregnant vertelt ze alle ups en downs en neemt ze ons mee tijdens haar avontuur.

Closing deadline, kapotte droger, vieze luiers, met je poep in de ganzenpoep en meer..

Deadline
De deadline nadert.. Deze week voelt ineens heel spannend. We zijn bijna bij de 38 weken. Morgen ben ik 38 weken zwanger. Soms vergeet ik ineens hoe kort het nog maar is.. En loop ik langs de auto en schrik ik van de enorme toeter die voor mij hangt. Ja.. Dat ben ik. Ik ben Kim en ik heb een toeter. En soms zit ik bij Jaap achterop op de scooter. Ja, ik ben echt zwanger. Ik vergeet het nogal eens. En dat vind ik een goed teken. Na alle complicaties ben ik ineens in een fase terecht gekomen dat ik vergeet dat ik zwanger ben. Ik heb ineens het gevoel dat ik verlof heb ipv straf dat ik thuis moet zitten. En dat voelt dubbel! Want nu wil ik aan het werk en voel ik me schuldig dat ik in mijn zitje achter t huis in de zon zit terwijl iedereen keihard aan het werk is. Maar dan loop ik langs een raam of een spiegel en denk ik ooooh jaaaa. Daar kunnen we niet meer omheen.

Overdag gaat het ok. ‘s Nachts ben ik standaard om half zes wakker met gerommel in de buik. Voelt dit anders? Is dit het begin? Neeee het kan nog niet. Ik moet nog rompers halen. Nee, ik moet nog de laatste adressen verzamelen. En zo heb ik iedere ochtend heeel vroeg wel een reden dat de baby nog niet kan komen. En iedere middag heb ik wel een reden dat hij nu wel mag komen.

Nerveuze man
Jaap wordt een tikkel nerveus. Het komt ineens dichtbij. Hij begint de gekste vragen te stellen. “Maar als de baby begint te huilen.. Hoe lang blijft hij dan huilen. Hoe vaak moet de baby slapen. En wanneer mag ik dan slapen? En moet je dat nu wel doen die borstvoeding? Dan weten we nooit zeker of de baby genoeg heeft gegeten. Wanneer krijgt hij normaal eten? Ik weet het echt niet Kim hoe dat werkt met eten. Straks doen we alles fout!”

En natuurlijk van de week de vraag over de luiers dat blijkbaar alle Nederlandse pers heeft gehaald haha.
“waarom heb je pampers gehaald terwijl je al zoveel van die andere (hydrofiele) luiers hebt??” Ik ging echt helemaal stuk. Jaap heeft die dag helemaal leeg gepland om met mij alles door te nemen.

Ik dacht; laten we eens beginnen met het verschonen van een enorme poepluier van neefje Sem. (11 maanden)
En Jaap probeerde allerlei excuses te verzinnen zodat de papa van Sem de luier zou verschonen. Maar we hebben voet bij stuk gehouden. Mijn zwager Wouter heeft er dan wel naast gestaan om te assisteren en ik stond erachter met mijn camera en zo ongeveer in de slappe lach. Maar Jaap heeft het gedaan. Het duurde wel een kwartier voordat Sem weer rechtop zat. Maar de luier en de baby waren schoon. Jaap heeft allerlei rare koppen getrokken om de geur te vermijden. Maarrrr Jaap zei ‘s avonds heel serieus: “Kim, ik denk dat ik het luier verschonen snap.”

Mamafiets
Deze week zouden we alles afronden. We moeten echt nog een fiets.. Maar wat is handig? Een mama fiets, een bakfiets, een fiets met zo’n tentje erachter…. We hebben straks de baby in de zomer. En we hebben snoet. En we willen dan natuurlijk wel het onderstel van de kinderwagen mee en misschien wat boodschapjes kunnen doen. We helpen de hulplijn via social media ingeschakeld. Wat raden jullie aan?? Iedereen kwam eigenlijk met andere adviezen. Maar 1 ding zeker: elektrisch. Het is zoooo lastig om hier in keuzes te maken. Jaap heeft bijna overal op gezeten. Maar er zit echt wel een enorm verschil tussen elektrische bakfietsen, mama fietsen etc. Het is niet te doen! Wat zouden jullie aanraden? De elektrische babboe met 2 wielen (mountain) lijkt de meest handige. Maar ga je het echt gebruiken? #vraag

Ik mag een jurk aan
Ik ben vrijwel alleen maar thuis, maar voor de introductie van de nieuwe prachtige sites van Prêt à Pregnant en de viering van Moederdag voor alle contributors (moeders en moeders in spé die bloggen) werden we in het zonnetje gezet met allerlei fijne moederdagcadeaus! Ik moet alles nog uitpakken.. Zoveel leuks. Maar het Swarovski armbandje heb ik al om hoor.

Dit was mijn 2e uitje sinds 13 weken! Ook al kon ik maar even er in en eruit. En het was overdag. Wat een feest om even een jurkje aan te kunnen doen. (Thnx Queen Mum) Het is echt een babyboom inmiddels bij de BN’ers, maar ook normaal al om mij heen en mijn volgers op social media. Heeeeel leuk om onze ervaringen te kunnen delen.

Zo heb ik bijna iedere dag Bobbi Eden aan de lijn. Ze loopt 21 weekjes achter op mij, maar ik snap zo goed hoe zij zich voelt. Ze heeft zoveel vragen. En ik moet zo om haar lachen. Ze is zo heerlijk sceptisch. Je kunt je voorstellen dat sommige merken of winkels een beetje schrikken als ze horen dat ze Bobbi Eden aan de lijn hebben. Dan vallen ze stil en worden ze zenuwachtig. En stiekem vinden ze het allemaal spannend. En ze is zo normaal en stiekem lekker degelijk. Heerlijk.

Samen keihard lachen
Na alle aandacht die ik heb gehad (met de complicaties) was Jaap van de week ziek. Ik dacht nu moet ik hem alle aandacht geven. Hij is zielig. En mannen zijn zielig. Dus ik nam me voor: vandaag ga ik niks zeggen over hoe ik me voel. Alle aandacht gaat naar het zielige jaapje. Hij lag goed en wel op de bank boven met een kopje thee en een beschuitje die ik hem gebracht had. Ik was die ochtend al opgestaan met een scheut in mijn rug. Maar nee, vandaag ga ik niks zeggen. Ik was me aan het afdrogen na het douchen. En ineens kon ik mijn been niet meer optillen. Neeee kim, niks zeggen. Dan maar een natte voet.. Maar ik stond voorover bij de wasbak. En ik kon mijn been niet meer verzetten. Mijn hele bil was verkrampt. Tien minuten later stond ik er nog. En dacht ok.. Ik heb toch weer Jaap nodig. Ik riep Jaap kun je even komen? Gekreun van boven.. Moet dat echt? Eeuhm ja.. Dus Jaap naar beneden. Ik zei kun je me tegen de kont aanslaan? Moet ik daarvoor naar beneden komen?? Hij sloeg me tegen mijn billen, ik verging van de pijn en ik moest zo hard lachen.. Ik kwam niet meer bij. Ik kreeg echt de slappe lach waar je niet meer uit komt. En Jaap erbij. Stonden we dan! Als 2 bejaardjes die elkaar moesten ondersteunen bij het zuchten steunen kreunen en lopen. We zijn huilend van het lachen samen weer in bed gekropen. En via Google kwamen we erachter dat het zwangerschapsischias was. Ja hoor.. Dat bestaat. Dat kan er ook nog wel bij.
Maar verder gaat het dus goed.

Behalve dan met mijn evenwicht:
Op je hurken om zo de droger uit te pakken is normaal gesproken ook geen probleem.. Alleen jammer dat de drogerdeur nu stuk is doordat ik met mijn volle gewicht mijn evenwicht moest corrigeren op de drogerdeur… Ook handig net voor de bevalling.

Maar alleen het opvouwen van de was gaat wel een stuk sneller met je buik als strijkplank. #dusdat

Jaap vindt het belachelijk dat ik me schuldig voel dat ik thuis ben en niet aan het werk kan; dus hij zei gisteren: “we gaan een stuk varen. Jij mag liggen op de boot en niks doen. Genieten van de zon. Nu kunnen we nog weg wanneer we willen”

We wonen in Loosdrecht dus de plassen liggen in onze achtertuin zo’n beetje. Wat een weer!! Het leek wel vakantie!! Bij een eilandje aangekomen moest ik toch echt wel heel nodig plassen. Dus ik op mijn hurken, broek naar beneden om te plassen. Vergeten dat ik die toeter heb! De zwaartekracht werkt dan dus heeel anders. ? oeps.
Ik viel achterover.. Met mijn billen op één haartje na de ganzenpoep gemist. En dacht je dat ik overeind kon komen……???#hetmoetnietgekkerworden #metjepoepindeganzenpoep  #enjaapmaaktstiekemfotos #ikpakjeterug

Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-11Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-6

Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-3  Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-9Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-5

Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-4

Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-10

Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-2  Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-7    Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant-8  Kim-Kotter-Blog-Pret-a-Pregnant

One thought on “BLOG: Mom to-be Kim Kötter”

  1. Wat een heerlijke en eerlijke blogs schrijf je! Ik heb nu een zoontje van 2 jaar maar als ik je verhalen lees ben ik zo weer terug in mijn zwangerschap. Het zwanger zijn was genieten en in de afgelopen 2 jaar genoot ik elke dag een beetje meer. Ik wens je een paar fijne laatste weekjes ondanks dat het cliché, de laatste loodjes wegen het zwaarst, toch echt waar zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *